و آنگاه که حسین بن علی –درود خدا بر او- در سرزمین کربلاء مستقر گردید، نامه ای نوشت خطاب به برادرش محمدبنحنفیه در مدینه؛ با این عبارات:

« بسم الله الرحمن الرحیم. این نامهایست از حسینبنعلی به محمدبنعلی و دیگرانِ از بنیهاشم که نزد او هستند؛ پس از حمد و ثناء الهی،

فَکَأَنَّ الدُّنْیَا لَمْ تَکُنْ وَ کَأنَّ الْآخِرَةَ لَمْ تَزَلْ وَ السَّلَامُ.»

ﺷﺒﻲ ﺍﻱ ﻣﺎﻩ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻛﻠﺒﻪ ﻱ ﻣﻦ ﭘﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺗﺎ ﻛﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﻬﺮ ﺗﻮ ﻛﺎﺷﺎﻧﻪ ﻱ ﻣﻦﺍﻱ ﻛﻪ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻫﻤﻪ ﺷﻌﺮ ﻭ ﻏﺰﻝ ﻫﺎﻱ ﻣﻨﻲﻣـﺒـﺮ ﺍﺯ ﻳـﺎﺩ ﻏـﺰﻝ ﻫـﺎﻱ ﺻـﻤـﻴـﻤـﺎﻧﻪ ﻱ ﻣﻦﻫﺴﺖ ﻋﺸﻘﺖ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻲ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻳﻲ ﺩﻝﺧـﻮﺵ ﻧـﮕﻬـﺪﺍﺭ ﺗـﻮ ﺍﻳﻦ ﮔـﻮﻫـﺮ ﻳـﻜﺪﺍﻧﻪ ﻱ ﻣﻦﻣﻲ ﺯﻧﻢ ﻧﺎﻟﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺮﻍ ﺷﺒﺎﻫﻨﮓ ﻣـ